Twenty One
Twenty One
Twenty One
Op de zestiende verdieping van een appartementsgebouw in Oostduinkerke realiseerden we een compact weekendverblijf. Het wordt gekenmerkt door een onbelemmerd zeezicht en een uitzonderlijk gevoel van ruimte, dankzij de verfijnde symmetrie, het gebruik van natuurlijke kleuren en materialen, de uitgewerkte details in de afwerking en een doordacht spel van licht en schaduw.
Op de zestiende verdieping van een appartementsgebouw in Oostduinkerke realiseerden we een compact weekendverblijf. Het wordt gekenmerkt door een onbelemmerd zeezicht en een uitzonderlijk gevoel van ruimte, dankzij de verfijnde symmetrie, het gebruik van natuurlijke kleuren en materialen, de uitgewerkte details in de afwerking en een doordacht spel van licht en schaduw.
Wie het weekendverblijf op de 16de verdieping binnenkomt, wandelt via een lange, sobere inkomhal met vestiaire en badkamer naar een open leefruimte met zeezicht. Niets voelt bruusk aan, want het appartement werd ontworpen als een verlengstuk van zijn omgeving. Zo loopt het strand visueel door in de parketvloer en zet de zee haar weg verder in de muren met een wolkerige greige tint. Het toont hoe elke inspanning werd geleverd om materialen, kleuren en verhoudingen in het appartement op elkaar af te stemmen zodat alle aandacht naar het zeezicht gaat. Het vervolledigt het natuurlijke gevoel van ruimte, licht en uitzicht in dit project.
Wie het weekendverblijf op de 16de verdieping binnenkomt, wandelt via een lange, sobere inkomhal met vestiaire en badkamer naar een open leefruimte met zeezicht. Niets voelt bruusk aan, want het appartement werd ontworpen als een verlengstuk van zijn omgeving. Zo loopt het strand visueel door in de parketvloer en zet de zee haar weg verder in de muren met een wolkerige greige tint. Het toont hoe elke inspanning werd geleverd om materialen, kleuren en verhoudingen in het appartement op elkaar af te stemmen zodat alle aandacht naar het zeezicht gaat. Het vervolledigt het natuurlijke gevoel van ruimte, licht en uitzicht in dit project.
Wat vroeger een studio was, werd getransformeerd tot een éénslaapkamerappartement van 40 m² met een uitzonderlijke atmosfeer. Dat gevoel ontstaat niet alleen door de overgang van de sobere inkom naar de leefruimte, maar ook door de verfijning in de afwerking, zoals het schilderwerk dat doorloopt tot aan het plafond en de verregaande symmetrie, zowel ruimtelijk als in de aankleding van het appartement. Dat het bij het creëren van intense rust aan zee beter is om te verrassen dan te bruuskeren, bewijzen subtiel uitgedachte details zoals de schaduwvoeg tussen muur en plafond.
Over naar het spel van licht en schaduw. Omdat het gebouw uit de jaren 50 niet volledig naar de zee gericht is, maar licht afbuigt in die richting, komt het daglicht vanuit het noorden niet rechtstreeks binnen, maar diffuus en zacht. Bovendien werd kaarslicht geïntegreerd in het lichtplan om extra sfeer te creëren. Het zorgt ervoor dat tijd in dit weekendverblijf haast oplost. Het appartement is een plek om los te koppelen van de buitenwereld en net te verbinden met wie je de ruimte deelt.
